İşçi sınıfı diğer bir tanımla proleteryanın ortaya çıkışı sanayı devrimi neticesinde  kapitalist sistemin sonucudur. İşçiler önceleri ortalama 15-16 saat fabrikalarda çalışıyorlardı. İşçileri artık bu uzun süre çalışma koşulları çok zorluyordu. Daha kısa süre çalışma için işçiler ilk kez 1856 yılında  Avusturalya'nın melbroonın şehrinde taş ve duvar işçilerinin 8 saatlik çalışma talebiyle yaptıkları  grev iş bırakma sonucu iş verenler tarafından mecburi kabul edildi.  Avusturalya işçileri sınıf bilincine sahip nitelikli işçilerdi. Amerika'da 1886 yılında Şikago kentinde olaylar sonucu işçi sınıfı 12 saat çalışma koşullarına karşı eylemlerde bulundular. Sonuçta 8 saat çalışma Amerika ve Avrupa kıtasında kabul edildi. İşçi sınıfının kapitalist sermaye karşısında kazanımlar elde etmesi bilinçlenmesi başta Karl Marks ve diger sosyalist önderleri sayesinde olmuştur. Sanayi makine devriminin başlaması gelişmesi iki sınıf meydana getirmişti. Azınlık olarak Işverenler burjuvazi, diğeri fabrikalarda çalışan işçilerdi. 19. Yüzýılda sanayı gelişirken, buna karşıt olarak sosyalist emek mücadelesi de gelişiyordu. Bu durum işçi sınıfı için bir şans oluyordu. Özelikle Marks ve Engels'in çalışmaları ezilen sınıflar için bir umut ve kazanımdı.  Nihayet 1848 yılında Marks'ın komünist manifestosu dünya genelinde büyük bir yankı yarattı. Marks kitap haline getirilen bu bildiride devrim niteliğinde sözler söylüyordu: "Tüm toplumların tarihi sınıf savaşımları tarihidir. Ezen ile ezilenin mücadelesidir. İşçilerin kaybedecekleri bir şey yoktur. Oysa kazanacakları koca bir dünya vardır. Tüm ülkelerin işçileri birleşin." diyordu. Bu sınıf bilinci ideolojisi 1871 de Işçi sınıfını kısa bir süre olsa da Paris komünü adında iktidara getirdi.  Marks boş durmuyordu tüm hayatını ezilenlere adamıştı bu uğurda zor günler geçirdi, yoksulluk çekti. 1864 te sosyalist parti ve sendikaları ile dünya ışçi sınıfının birliğini, mücadelesini örgütlemek için 1. Enternasyonal'in Londra'da  kurulmasına öncülük etti. 2. Enternasyonal 1889 yılında aldığı bir kararla 1. Mayıs gününü işçi bayramı, 8. Mart tarihini de kadınlar günü ilan etti. Osmanlı devleti döneminde ilk 1. Mayıs 1910 tarihinde kutlandı. Cumhuriyet döneminde ise 1923 yılında resmi olarak kutlandı. Bu uzun süre devam etmedi. Ancak 1970 yılında örgütlü bir biçimde kutlanmaya  başlandı. En görkemli 1. Mayıs kutlaması 1977 yılında Istanbul Taksim meydanında kutlanmak istendi. Emperyalist ajanlar bu büyük katılımı kanlı bir şekilde bastirdilar, 34 kişi öldü. 1. Mayıs kutlamaları  askeri 12 Eylül askeri dikta döneminde yasaklandı. Sonraki yıllarda faşist cuntanın çekilmesiyle birlikte gelen sivil iktidarlar döneminde kutlanmaya tekrar başlandı. Ancak işçilerin yoğun isteklerine rağmen iktidarlar 1. Mayısın Taksim meydanında kullanmasına izin vermiyor. Bilinçli işçi sınıfının mücadelesi sendikal, maddi haklar olduğu kadar , politik ve ideolojiktir. Üreten biz yöneten de biz olmalıyız diyorlar. Örgütlü mücadele sonuç veriyor. Nitekim son olarak maden işçilerinin sendikal ve demokratik haklar mücadelesi Ankara'da  sonuç verdi işçiler istedikleri haklarını elde ettiler. 1. Mayıs işçi ve emekçiler bayramı kutlu olsun.