Diller insanlığın ortak mirası zenginliğidir. Diller konuşma aracı olduğu kadar bir kimlik ve kültür taşıcısıdır. Dünya'da çok çeşitli diller vardır. Son araştırmalara göre bu sayı 7170 olarak kayıtlara geçmiştir. Ama ne yazık ki, belki binlerce dil asimilasyon ve anadilde eğitim yapılmadığından dolayı yok olmuş  unutulmuştur.  Bundan dolayı,1945 yılında ÜNESCO birleşmiş milletler eğitim, bilim ve kültür örgütü, dünya kültürü ve dillerini koruma, dil çeşitliğini destekleme,  barışı teşvik etmek amacıyla kurulmuştur. Bu amaçla 21 Şubat tarihi, dünya anadil günü olarak kabul edilmiştir. Insani ve evrensel düşünce açısından, dünya kültürel mirasını  taşıyan her dil değerlidir. Dünya genelinde dil bayramları bu nedenle kutlanıyor. Özünde dil veya ırk üstünlüğü taşımıyor. Türkiye'de Türkçe ve Kürtçe dil bayramları kutlanmaktadır.Türkçe 1932 yılından beri her yıl 26 eylül gününde resmi olarak kutlaniyor. Kürtçe ise yine her yıl 15 mayıs'ta gayri resmi olarak, bazı halk kesimleri ve aydınları tarafından kutlanıyor. Kürt dil bayramı Kürt dilinin cumhuriyet döneminde resmen yasaklanması nedeniyle bir direniş amacı taşıyor. kürtçenin  ve kültürünün önemini vurgulayan bir gün olarak ilan edilmiştir. Cumhuriyetin ilk yıllarında şark islahat kanunu ile yasaklanan Kürtçe, ABD destekli faşist 12 Eylül askeri darbesiyle 2932 sayılı kanunla yine  resmen yasaklanmış, üstelik bu  madede Türkçe dışında anadili konuşanlar için 6 aydan üç yıla kadar hapis cezası verilir denilmektedir. Yasaklama yetmiyor, bir de hapis cezası veriliyor. Faşizm ve ırkçılık tam da budur.  12 Eylül sonrası iktidara gelen Doğru Yol Partisi genel başkanı Başbakan Süleyman Demirel bir Diyarbakır gezisinde devletin  inkarcı politikasının aksine Kürt realitesini tanıyorum demiştir. Elbette bu demeç önemliydi. 2002 yılında iktidara gelen Ak Parti iktidarı döneminde Kürt dili ve kültürü  ile ilgili önemli atılımlar yapılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti devleti döneminde ilk kez bir Kürtçe kanal yayına başlamıştır. Kürtçe kurslar açılmıştır. Bunların hepsi iyi gelişme.  Ancak ne yazık ki büyük bir çelişki olarak, Türkiye büyük millet meclisinde Kürtçe konuşan bazı vekillerin sözleri meclis zabıtlarına bilinmeyen bir dil olarak geçiyor. Tam bir ironi. Bunun nedeni Kültürel olarak yasal düzenlemelerin yapılmamasıdır. Oysa her hangi bir dil bir topluluğun veya daha doğru bir tanımla bir milletin doğal hakkı ve ihtiyacıdır, onurudur. Ünlü Alman filozof Heidegger, dil insanın özel ihtiyacı olan evi, mahremi gibidir, der.  Ünlü Türk şairi Fazıl Hüsnü Dağlarca "Türkçem benim ses bayrağım" der. Çok da bu sözü severim. Her dil için bu tür sözler kiymetlidir.Türkçe, Arapça ve Farsçanın etkisinden arınmalıdır bile derrim. Dillerin sözcüklerin çokluğu konusunda bir üstünlük söylemek doğru değildir. Ancak bilimsel araştırmalara göre Kürtçe dünya dilleri arasında kelime sayısı bakımından 8. Sırada bulunuyor. Kürt dilinde 900 bin kelimenin olduğu söyleniyor. Ülkemizde barış ve çözüm sürecinin başarıya ulaşması ancak gerçek demokrasi ile mümkün olur. Bunun için demokratik bir anayasanın yapılması gerekir. Böyle olunca saçma dil inkarı sona erer, ülke vatandaşların en doğal hakkı olan anadilde eğitim hakkı kabul edilir.