İnsanlığın ve vicdanın diplomasiden daha üstün bir değer olduğunu hatırlatan tarihi anlara tanıklık ediyoruz. Çocukların katledildiği, şehirlerin yerle bir edildiği bir dönemde; bir savaş suçlusunun BM Genel Kurulu kürsüsünden dünyaya hitap etmesi, uluslararası hukukun ve vicdanın ağır bir yarasıdır. O Yetmezmiş Gibi Bir de Elindeki Cihazla Dünyayı Tehdit Ediyor. Kürsüde bulunması bile uluslararası vicdanı yaralarken, Netanyahu BM kursusunde elindeki cihazı göstererek küresel kamuoyunu ve özellikle İslam dünyasını açıkça tehdit etmesi skandalın boyutunu daha da büyütmüştür.  Barış ve adalet dağıtması gereken BM çatısı altında sergilenen bu küstah tavır tüm insanlığa bir meydan okumayken; salonda kalarak bu tehdit dolu söylemleri sonuna kadar dinleyen bazı Müslüman ülkelerin sergilediği tutum, yaşanan bu vurdumduymazlığı ve hüznü çok daha derin bir boyuta taşımıştır. Çocuk katillerinin ve savaş suçlularının yeri diplomatik kürsüler değil; uluslararası ceza mahkemelerinin sanık sandalyeleri ve ardından cezaevleridir. Netanyahu’nun BM konuşması sırasında 70’ten fazla ülkenin diplomatları salonu terk ederek insanlık adına güçlü bir tepki gösterdi.  Avrupa’dan Asya’ya, Afrika’dan Latin Amerika’da kadar pek çok millet bu zulme sessiz kalmayacağını ilan etti. Ancak tarihin sayfalarına sadece tepki gösterenler değil, sessiz kalanlar da kazınır.  Birlik olunması gereken böyle tarihi bir anda Azerbaycan, Arnavutluk ve Bahreyn gibi ülkelerin temsilcilerinin salonda kalmayı tercih etmesi, vicdan sahibi herkesi derinden yaralamıştır. Uluslararası toplum adaleti tecelli ettirmek istiyorsa, bu kürsülere suçluları çıkarmak yerine onları yargı önüne çıkarmak zorundadır.  BM salonlarını terk eden irade, adaletin tecelli ettiği günleri de getirmekle yükümlüdür.