Hayat yolculuğunda insanın attığı en köklü ve en anlamlı adım, kendisine bir yol arkadaşı seçmesidir.
Modern dünyanın bireyselliği öne çıkaran, insanı yalnızlaştıran karmaşası içinde evlilik; ruhun sığınacağı en emniyetli liman, kalbin dinleneceği en huzurlu mekândır.
Eskilerin tabiriyle eş, insanın sadece hayat arkadaşı değil; kıymetiyle değer bulduğu, itibarıyla zinetlendiği aynasıdır.
İnsan, eşiyle itibar kazanır. Toplum içinde bir insanın duruşu, nezaketi ve karakteri, aile yuvasına gösterdiği özenle ölçülür.
Birbirine sevgi, saygı ve sadakatle bağlı iki ruh, etraflarına da bir güven ve itibar halesi yayar.
Çünkü evlilik, iki insanın sadece aynı çatıyı değil, aynı kaderi ve saygınlığı paylaşmasıdır.
İnsan, hayat arkadaşının zarafeti ve desteğiyle toplumda kendi değerini perçinler; onunla tamamlanır, onunla değerlenir.
Eş, kalbin çiçeğidir. Solmaya yüz tutmuş duyguları Yeşerten, günün yorgunluğunu bir tebessümle unutturan, insanın iç dünyasına açılan en narin tomurcuktur.
Bir çiçeğe nasıl ihtimam gösterilmesi, sevgiyle ve ilgiyle bakılması gerekiyorsa; kalbin çiçeği olan eşe de öyle yaklaşılmalıdır.
Sevgiyle sulanan her evlilik, zamanla kocaman bir cennet bahçesine dönüşür.
Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) bizlere ilettiği hadis-i şerifler de bu hakikati en açık ve yalın haliyle önümüze koyar: İnsanın eşi, onun hem cenneti hem de cehennemidir.
Bu ilahi ve nebevi mesaj, evliliğin ne kadar büyük bir sorumluluk olduğunu gözler önüne serer.
Eşine adaletle, şefkatle ve merhametle yaklaşan; onun haklarını gözeten ve kalbini ihya eden bir insan için eşi, cennetin kapılarını aralayan bir vesiledir.
Aksi halde, kırılan kalpler, ihlal edilen haklar ve sergilenen kaba tutumlar, insanın kendi eliyle hazırladığı bir ahiret felaketine dönüşebilir.
Eşimizin yüzündeki bir tebessüm bizi cennete yakınlaştırırken, gözünden dökülen bir damla sitemli yaş dünyamızı ve ahiretimizi karartmaya yeter.
Kısacası evlilik; sadece bu dünyada aynı evi paylaşmak değil, ebedi alemde de beraber yürümeye talip olmaktır.
Eşini kalbinin çiçeği bilen, onunla değerlenen ve itibarı onunla arayan her insan, aslında kendi cennetinin tohumlarını bu dünyada ekmektedir.
Hayatın yükünü birlikte omuzladığımız, baktıkça huzur bulduğumuz ve ahiretimize rehber kılacağımız hayırlı eşlere ve yuvalara sahip olmak temennisiyle...