Şanlıurfa’daki 800 yataklı hastane, fiziki büyüklüğüyle  en önemli hastanelerinden biri. Ancak büyük bina yapmak tek başına “iyi sağlık hizmeti” anlamına gelmiyor. Asıl mesele, vatandaşın o binanın içinde kaybolmadan, yorulmadan ve zaman kaybetmeden hizmete ulaşabilmesi. Hastanenin doğu kısmında bulunan iki katlı binada altı adet büyük asansörün sürekli çalışıyor. Asansöre binen 1 kat çıkıyor. Oysa günlük yoğunluk dikkate alındığında iki asansör aktif şekilde çalışsa bile ihtiyacın büyük kısmı karşılanabilir. Geri kalan dört asansörün sürekli devrede olması; elektrik tüketimi, bakım giderleri ve arıza maliyetleri açısından ciddi bir yük oluşturuyor. Kamu kaynaklarının verimli kullanılması gereken bir dönemde, “hepsi çalışsın” anlayışı yerine “ihtiyaç kadar çalışsın” yaklaşımı daha doğru olacaktır. Çünkü hastaneler yalnızca sağlık merkezi değil, aynı zamanda büyük birer işletme yönetimidir. Gereksiz enerji tüketimi, doğrudan kamu bütçesine yansıyan bir maliyettir. Ancak hastanedeki asıl sorun asansörlerden daha büyük: yönlendirme eksikliği. Bugün hastaneye gelen vatandaşın elinde bir barkod var ama nereye gideceğini bulmak için adeta maraton koşması gerekiyor. Çocuk acilin röntgen bölümü ayrı yerde, yetişkin Polikliniğin röntgeni başka yerde. Kan verme alanları farklı noktalarda. Çocuk polikliniğinden çıkan başka koridora gidiyor, yetişkin polikliniğinden çıkan başka tarafa yöneliyor. Özellikle yaşlı vatandaşlar, çocuklu aileler ve ilk kez hastaneye gelenler için bu durum ciddi bir karmaşa oluşturuyor. Oysa çözüm çok basit. Dünyanın birçok modern hastanesinde kullanılan “yer çizgisi yönlendirme sistemi” burada da uygulanabilir. Çocuk acilden çıkan hasta yere çizilmiş sarı çizgiyi takip ederek doğrudan röntgene ulaşabilir. Yetişkin polikliniğinden çıkan vatandaş mavi çizgiyi izleyerek kan alma birimine gidebilir. Çocuk polikliniği için farklı renk, yetişkin acil için farklı renk kullanılabilir. Böylece insanlar sürekli güvenliğe soru sormak zorunda kalmaz, koridorlarda kaybolmaz, zaman kaybetmez. Küçük gibi görünen bu tür düzenlemeler aslında sağlık hizmetinin kalitesini doğrudan etkiler. Çünkü vatandaş hastanede yalnızca tedavi olmak istemez; aynı zamanda düzen, kolaylık ve yönlendirme görmek ister. Bazen milyonluk yatırımlardan daha değerli olan şey, yerdeki bir çizgidir.