Birkaç gün önce ülkemin büyük şehrinde çok acı bir haber ve eylemle bizleri yasa boğan bir olay oldu. Bir eğitimci, bir öğretmen, bir anne hepsinden önemlisi bir insan aldığı darbe ile hayatı söndürüldü. Bunu yapan çocukmuş ne çocuğu ya bunların toplum içine itenleri bunları bu hale getirenlerinde bunlar kadar sorumlu durumlardır. Geçmişten mahallemizde yaşayan bir sara hastası amca vardı. Bir gün yine kriz tutu o esnada mahallenin gereksiz çocukları adama ana avrat küfürler etiler. Bu küfür eden çocuklar kaçıp eve girip kapıyı kapattılar. O esnada amca var gücüyle kapıyı kırarcasına duruyor ve bağırıyor. O esnada bu çocukların aileleri olsa gerek kendi aşiret liderleri aynı zaman da kanaat önderleri olan şahıssa haber verip ailelerin lideri olan saygın olan şahsiyet gelip amcaya sakin ol onlar çocuklar sen büyüksün af et diye dil dökerken anında amca hemen cevap verdi tamam madem çocuklar ben kabul ediyorum. Peki, bu çocuklar bana ana avrat küfür edeceğine tam aksini desinler, amca gel anamızı bacımızı sen diye söylesinler o zaman çocuk olduklarına kanaat ederim.   Hemen bu cümlelere hak veren kanaat lideri olan şahıs amca sen haklısın tutun mu vur git gerçek yap gerçekten haklısın. Şimdi bu çocuk dedikleri kendini bilmez bilmem psikolojisi bozukmuş diyenlere cevap peki bu çocuk ise o zaman kendi ailesini kendini bu hale koyanlara sitem etsin. Benim ülkemin nadide fidanı, eğitimci, bir anne olan şahsiyeti böylesi hunharca katleden şeref yoksunu şahsiyetsiz seviyesiz bir kişiliği bile olmayan bir insanın yaptığı eylemi asla kabul edilemez. Edilmesi de kesinlikle söz edilemez. Fatma öğretmeniz kendini siper etmeseydi belki nice çocuk olan evlatlarımıza dalıp onlara saldırıp bir ömür onların o yaşta alacağı psikolojisini belki bir ömür üzerinden tamamlayacakları bir an yaşayacaklardı ki, zaten öğretmenlerinin gözleri önünde böylesi bir saldırıyla zaten bu çocuklar hepsi günlerde uyku uyuyamayacaklar. Bu çocuklar evlerinde okullarında bile rahat olamayacaklar. Gördükleri her insandan özellikle elinde bir kesici alet özellikle bıçak görseler evde anneleri bile elinde bıçakla bir anlık dalgınlıkla konuşsa onlara dönük o an bile çocuklar korku sarar psikolojileri bozukluğundan ürkmüş oldular. Ülkemde bu çocukları bu duruma sokan başta anne baba dinilen aileden gelmektedir. Çocuk yapmak marifet değil çocuk büyütmek sahiplenmek edep terbiye vermek marifetini bilmeyen ve her şeyin maddiyata bağlamaları gerçekten sinir ediyor bizleri. Biz vatandaşlar olarak özellikle sokaklarda toplu taşımalarda çocukları kimileri bir şeyler satmak yada bir şeyler çalarak dilenen çocukları görünce sinir oluyorum. Bu çocukları buna zorlayan şahısları bulup ağır cezalar vermemiz gerekmekte. Emniyet güvenlik değilim ama bir araştırmacı yazar olarak söylüyorum. İstanbul cadde sokaklarına madde satıcı gençler dolmuş işte sizlere Kumkapı git orada istediğin şekilde madde alırısın. Bunları satan çocukları git para getir diyen aileleri onları o aşamaya getirmiş onları sokaklarda madde satıcısı yapmış demektir. Devlet olarak sizler evlatlarınıza sahip çıkmasanız bizlerde bu tür işlem yapan evlatlarınızı alır bir ömür kapatırız hiç kimse adaletsiz demesinler böylesi bir evladın ülkemi, vatanımı, şehrimi, mahallemi huzurunu bozamaz bozan olsa onu sonunu getirecek ağır caydırıcı ceza verelim ki bir başkaları bu tür gelişimlere teşebbüs etmesin. Şimdiden başlayalım sokakta toplu taşımalarda dilenen çocukları buna sürükleyen ailelerden başlayalım. Madde satan gençleri gerçek manada cezaevlerinde uzun süre hapis edelim. Kesinlikle müsamaha etmeyelim. Bunların ailelerine de gerekli cezaları verelim ki evlatlarına sahip çıkmayı bilsinler. Öyle yok yapıp ortaya atmak. Bakın ülkemde evcil hayvanlar besleyenlere kanun yaptırım yapıyoruz ama insanlarımıza evlatları için yaptırım yapmıyoruz. Acilen buna bir yaptırım şart zorunluluk durumdur. Kanun yasa en ağır şekilde yapalım ki kimse yanaşmasını bırakın telaffuzunu bile yapmasınlar. Başta eğitim camiası olmak üzere şehit olan tüm eğitimci öğretmenlerimiz adına başımız sağ olsun.